206را نيز از غنايم و اجر حضور در بدر، برخوردار ساخت. 1 در غزوه احد، او با سپر كردن دست خود، مانع از رسيدن تير به پيامبر(ص) شد و در نتيجه اين كار، يكى از انگشتان دستش، مورد اصابت قرار گرفت و فلج شد. 2
اهلسنت، روايات زيادى در فضيلت طلحه، نقل كردهاند كه گمان مىرود بيشتر آنها، جعلى و براى تبرئه او از گناه بزرگ خروج بر امام زمان خود و دشمنى وى با اميرمؤمنان(ع) باشد. 3 بنابه روايت مشهور، ولى جعلى و ضعيف اهلسنت، او يكى از ده نفرى است كه به وى، بشارت بهشت داده شده است. 4
طلحه باوجود دستور قرآن، درباره حرام بودن ازدواج با همسران پيامبر(ع) پس از وفات آن حضرت، گفت كه پس از رحلت پيامبر(ص)، با عايشه ازدواج خواهد كرد و با اين سخنان، مايه آزردگى رسول خدا(ص) شد و آيه 53 سوره احزاب نيز در توبيخ وى، نازل شد. 5
هرچند طلحه درباره تعيين عمر بن خطاب براى جانشينى ابوبكر، به وى اعتراض كرد 6، اما عمر وى را يكى از اعضاى شوراى خلافت قرار داد كه وى نيز در اين شورا، رأى خود را به نفع عثمان داد. 7 او در اين دوره، با حمايت خلفا، از ثروتى افسانهاى برخوردار شد. 8
طلحه با حمايت عايشه كه از قبيلهاش بود، به خلافت پس از عثمان، چشم داشت 9 و از تندترين سران معترض عليه عثمان بود 10؛ بهگونهاى كه برخلاف خواهش امام على(ع)،