209دور از چشم مردم». سؤال كردم: «چه كسى بر او نماز گزارد»؟ پاسخ داد: «علىبن ابىطالب(ع)».
ابنعمر گفت: به عبدالرحمان بن ابى الموالى گفتم: «مردم مىگويند قبر فاطمه(عليها السلام) در همان مسجدى است كه مردم در بقيع بر اموات خود نماز مىگزارند». پاسخ داد: «به خدا سوگند! آنجا مسجد رقيه است (رقيه نام زنى است كه آن مسجد را بازسازى كرده است) و فاطمه(عليها السلام) در گوشهاى از خانه عقيل به خاك سپرده شده است؛ همانجا كه در مجاورت خانه جحشيين قرار دارد». فاصله بين مزار او تا جاده، هفت ذراع است. 1
از عبدالله بن حسن روايت شده است:
روزى در هوايى بسيار گرم، مغيرة بن عبدالله را ديدم كه در بقيع ايستاده است و منتظرم بود. از او پرسيدم: «اى ابوهاشم! چرا اينجا ايستادهاى»؟ پاسخ داد:« منتظر تو بودم. به من گفتهاند كه فاطمه(عليها السلام) در اين خانه (خانه عقيل)، آن سوى خانه جحشيين دفن شده است. دوست دارم قطعه زمينى به اندازه يك قبر از آن زمين را براى من خريدارى كنى...». عبدالله بن حسن گفت: «به خدا سوگند! چنين خواهم كرد». او مىگويد: با آل عقيل بسيار گفتوگو كرد. اما بىنتيجه بود. عبدالله بن جعفر مىگويد: «كسى را نديدم كه درباره دفن فاطمه(عليها السلام) در آنجا ترديد داشته باشد». 2
ابوعلى محمد بن همام كاتب اسكافى مىگويد:
فاطمه(عليها السلام) هجده سال و 75 روز عمر كرد. پس از وفات، او را شبانه در بقيع دفن نمودند و قبرش را مخفى كردند؛ درحالىكه در آنجا جز اميرمؤمنان، حسن، حسين(عليهم السلام)