208صاحب مدارك نيز مى‌گويد:

بنابر روايات شيعه و غيرشيعه، حضرت فاطمه زهرا(عليها السلام) به اميرمؤمنان وصيت كرد كه شبانه به خاكش بسپارد تا آنان كه آزارش دادند و از ميراث پدر محرومش ساختند، نتوانند بر او نماز بگزارند؛ با وجود اينكه عامه در صحاح خود از پيامبر(ص) روايت نقل مى‌كنند كه حضرت فرمود: «فاطمه(عليها السلام) پاره تن من است. آن كه او را بيازارد، مرا آزرده است و آن كه او را به خشم آورد، مرا خشمگين مى‌سازد». ¹و ²

بى‌شك آزردگى حضرت زهرا(عليها السلام)، تنها به مطالبه حق و ارث ايشان محدود نمى‌شود؛ هرچند آن هم بخشى از ظلم‌هايى است كه در حق ايشان صورت گرفت. ولى مسئله مهم‌تر، دفاع از ولايت و اثبات ظالم بودن كسانى است كه در حقش ظلم نمودند؛ چنان‌كه اين مطلب از سخنان اعتراض‌آميز آن حضرت در برابر مخالفان روشن مى‌شود. در نتيجه، مسئله فراتر از مطالبه يك حق شخصى است.

گفتنى است كه درباره محل خاكسپارى آن بانو، سه ديدگاه وجود دارد:

الف) بقيع

ابن‌شبه رواياتى را در تأييد اين قول بيان كرده است. وى از «محمد بن على بن عمر» روايت كرده است كه قبر فاطمه(عليها السلام) دختر رسول خدا(ص) در گوشه‌اى از خانه عقيل در بقيع است. ³

طبرى نيز روايت كرده است:

از ابن‌عباس پرسيدم: «فاطمه(عليها السلام) را چه زمانى دفن كرديد»؟ گفت: «شبانه و