169«خداوندا من آن دو را دوست دارم، تو نيز آنها را دوست داشته باش». 1
نووى نوشته است: «مناقب او در صحيح بخارى و مسلم و ديگر منابع، فراوان و مشهور است». 2ابنحجر عسقلانى گفته است: «فضايل او به شمار نيايد و ما در كتاب «الروضة الندية» خلاصهاى از آن را آوردهايم». 3
كلينى به سند خود از محمدبن مسلم نقل كرده است كه شنيدم امام باقر(ع) مىفرمود:
زمانى كه رحلت حسن بن على(ع) نزديك شد، به حسين بن على(ع) فرمود: «برادرم! تو را وصيت مىكنم كه بعد از وفاتم، مرا غسل و كفن نما و بهسوى [قبر مطهر] رسول خدا(ص) ببر تا عهدم را با او تازه سازم. آنگاه مرا نزد [قبر] مادرم ببر. بعد مرا برگردان و در بقيع به خاك بسپار...». 4
شيخ مفيد نيز گفته است كه «عبدالله بن ابراهيم» از «زياد مخارقى» نقل كرده است:
وقتى وفات حسن بن على(ع) فرا رسيد، حسين بن على(ع) را فرا خواند و فرمود: «اى برادر! اينك از تو جدا مىشوم و به پروردگارم مىپيوندم. به من سم نوشاندهاند و اينك پارههاى جگرم در طشت افتاده است. كسى را كه به من سم نوشانده، مىشناسم. در پيشگاه الهى از او شكايت خواهم كرد. پس به حقى كه بر تو دارم، سوگندت مىدهم كه سخنى نگويى و منتظر چيزى باش كه خداوند درباره من پيش مىآورد. پس وقتى از دنيا رفتم، غسلم بده و كفنم كن و بر تابوتى بگذار و بهسوى قبر جدم رسولخدا(ص) ببر تا با او تجديد عهد نمايم.