168قرار دارد. 1القاب ايشان عبارتاند از: وزير، تقى، قائم، طيّب، حجت، سيد، سبط و ولى. 2ذهبى گفته است: «حسنبن علىبن ابىطالب(ع)... پيشوا، سرور، ريحانه پيامبر(ص)، سبط او و سيد جوانان اهل بهشت است. كنيه وى، ابامحمد و از القابش: قرشى، هاشمى، مدنى و شهيد است». ابوجحيفه نيز گفته است: «او شبيه جدش پيامبر(ص) بود». 3
«ابنعنبه» گفته است: «روز هفتم ولادتش، فاطمه(عليها السلام)او را در پارچهاى از حرير بهشتى كه هديه جبرئيل براى پيامبر(ص) بود، پيچيد و نزد ايشان آورد. آن حضرت او را حسن ناميد و گوسفندى برايش عقيقه كرد». 4
فضيل بن مرزوق از عدى بن ثابت و او نيز از براء نقل كرده است كه پيامبر(ص) درباره حسن(ع) فرمود: «خداوندا! من او را دوست دارم. تو نيز او را و دوستدارانش را دوست بدار». ترمذى اين حديث را صحيح دانسته است. 5
همچنين در حديث ديگرى كه ترمذى آن را صحيح دانسته، پيامبر خدا(ص) فرموده است: «حسن و حسين(عليهما السلام)، سرور جوانان اهل بهشتاند». 6پيامبر خدا(ص) در حق او و برادرش امامحسين(ع) فرمود: «هركه آن دو را دوست بدارد، مرا دوست داشته است و هركه آن دو را خشمگين سازد؛ مرا خشمگين ساخته است». 7همچنين پيامبر(ص) فرمود: