35
نماز بر نجاشى در بقيع
در روايات متواتر، 1 در منابع شيعه و سنى آمده است: پس از آنكه پيامبر(ص) از طريق وحى دريافت نجاشى، پادشاه حبشه از دنيا رفته، به دليل خدمتى بزرگ كه به مهاجرينِ نخستين كرده بود، آن حضرت مردم مدينه را در بقيع گرد آوردند و بر نجاشى، كه در روم بود، از قبرستان بقيع نماز خواندند.
«قَتَادَةُ وَ جَابِرُ بْنُ عَبْدِ الله فِي قَوْلِهِ ( وَ إِنَّ مِنْ أَهْلِ الْكِتٰابِ لَمَنْ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ ) نَزَلَتْ فِي النَّجَاشِيِّ لَمَّا مَاتَ نَعَاهُ جَبْرَئِيلُ إِلَى النَّبِيِّ(ص) فَجَمَعَ النَّاسَ فِي الْبَقِيعِ وَ كُشِفَ لَهُ مِنَ الْمَدِينَةِ إِلَى أَرْضِ الْحَبَشَةِ فَأَبْصَرَ سَرِيرَ النَّجَاشِيِّ وَ صَلَّى عَلَيْهِ فَقَالَتِ المُنَافِقُونَ فِي ذَلِكَ فَجَاءَتِ الْأَخْبَارُ مِنْ كُلِّ جَانِبٍ أَنَّهُ مَاتَ فِي ذَلِكَ الْيَوْمِ فِي تِلْكَ السَّاعَةِ وَ مَا عَلِمَ هِرَقْلُ بِمَوْتِهِ إِلاَّ مِنْ تُجَّارٍ رَأَوْا مِنَ المَدِينَة». 2
«قتاده و جابر بن عبدالله انصارى، درباره قول خداى متعال نقل نمودند كه فرمودند كه: همانا، از اهل كتاب است كسى كه به خدا ايمان دارد. اين آيه درباره نجاشى نازل شده است؛ آنگاه كه نجاشى از دنيا رفت، جبرئيل مرگ وى را بر پيامبر(ص) ابلاغ كرد. و آن حضرت، مردم را در بقيع گردآورد. تخت و تابوت نجاشى براى پيامبر(ص) ظاهر شد و تخت او را در حبشه مىديد و بر جنازه نجاشى نماز خواند، منافقين سخنها گفتند. پس خبرها از هر ناحيهاى مىآمد كه نجاشى مرده است، و هرقل هم از طريق اخبارى كه از مدينه شنيده بود، از مرگ نجاشى آگاه شد.»
نماز خواندن پيامبر(ص) در بقيع
از روايات فراوانى دريافت مىگردد كه پيامبر(ص) در بقيع حاضر مىشدند و براى جمعيتى از صحابه نماز مىخواندند.