77
فصل چهارم: نقش بنىاميه در بدعتها
بنىاميه در بدعتها سه نقش حمايتى، ترويجى و ايجادى داشتند؛ آنان در مواردى از بدعتها حمايت و گاهى آنها را ترويج مىكردند و در مواردى نيز خودشان بدعتهايى را در اسلام پديد آوردند؛ مىتوان در چند عنوان اين موضوع را بررسى كرد:
1. دفاع از بدعت سقيفه
امامت، همچون نبوت، منصب و مقامى الهى است. بنابراين، خداوند همانگونه كه انبيا را به پيامبرى منصوب مىفرمايد، امامان و جانشينان آنان را برمىگزيند. ازاينرو، مردم در تعيين يا انتخاب پيامبران الهى و جانشينان آنان هيچ نقشى ندارند، بلكه اين كار فقط از جانب خداى سبحان صورت مىگيرد؛ هرچند پيامبر يا امام پيشين مىتواند پيامبر يا امام پسين را به اذن الهى به مردم معرفى كند.
حضرت محمد مصطفى(ص) از آغاز دعوت آشكار مردم به توحيد و يگانهپرستى، نخستين جانشين خود را به آنان معرفى فرمود. خداوند به آن حضرت دستور داد: (وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ ) ؛ «به بستگان نزديك