97
1. أَتَانَا الرَّسُولُ رَسُولُ الْوَصِيِ
1. آن پيك كه سفير وصى پيامبر، يعنى فرستاده على، آراستهخصال هاشمىنسب است، نزد ما آمد.
2. پيك و سفير وصى، وصى پيامبر و بهترين فرد تبار آدم روى زمين.
3. وزير و مشاور پيامبر و داماد او و بهترين مردم جهان كه او را فضل و سبقت در اعمال صالح است.
مُنذِر بنِ ابى حَمِيصَه وادِعِى 2 كه شهسوار و شاعر همدانيان بود، حضور على(ع) آمد و گفت: «عكيان درخواست مقررى كردند و اشعريان بهترين جايزهها را خواستند. دين را به خاطر دريافت بخشش و مقرّرى ترك كردند و بدين گونه بدترين مردم محسوب مىشوند. ولى ما پاداش نيكو را با پايدارى در جهاد و شكيبايى، از خداوند درخواست كرديم.
لَيسَ مِنّا مَن لَم يَكُن لَكَ فِي اللهِ
وَلِيّاً يا ذَا الوِلاءِ وَ الوَصِيَّةِ 3
اى صاحب امر ولايت و وصايت، يك تن از ما نيست كه در راه خدا دوستدار و پيرو تو نباشد.
على(ع) گفت: «همين تو را بس! خدا رحمتت كناد». سپس وى و قبيلهاش را ستود.