4302. تو زاهدى حاكم، بردبارى بىباك، قهرمانى پرستشگر و نادارى بخشندهاى.
3. در تو منشهايى جمع گرديده كه در هيچ بشرى فراهم نيامده و هيچكس را به نظائر آن دسترسى نيست.
4. خوئى به نرمى نسيم صبحگاهى و خشونتى سختتر از سنگ دارى.
سخن پايانى
به مصداق جمله «الفضل ما شهدت به الاعداء» سرودهها و نظم و نثرهاى بديع و دلنشينى، مخالفان و حتى دشمنان على(ع)، خواسته يا ناخواسته، بر بيان و بنان جارى ساختهاند كه پرداختن به همه آنها مثنوى هفتاد من كاغذ شود. اميد است آن ولى الله الاعظم، با قدرت يداللهى و نگاه عيناللهى، نظر مرحمتى فرمايد تا بتوانم در اين زمينه با نگارش آثارى وظيفه غلامى خويش را به ساحت مقدس آن مولاى مهربان به انجام برسانم انشاء الله. گرچه آن مولاى پرهيزگاران، بىنياز از هر تعريف و توصيف است و نور وجود على(ع) در طول تاريخ اسلام بسان خورشيد بر جامعه بشرى تابيده است! به گفته چند تن از فرهيختگان سنى، در فضايل على(ع) چه بگوييم كه دشمنانش از عناد و كينه، دوستانش از ترس و واهمه، فضايل على(ع) را كتمان كردند. مع الوصف فضايل على(ع) دنيا را پر كرده است.
و آخر دعوانا ان الحمد لله رب العالمين و صلى الله على سيدنا و نبينا محمد و آله الطاهرين.
حافظ نجفى 93/10/1