324
6. أَعْزِزْ عَلَيَّ بِأَمْرٍ لَسْتَ نَائِلَهُ
1. اى ابا ايوب! پيامى از من به نزديكانت برسان و [بگو] مَثَل ما با قوم و همدستان تو مثل گرگ و برّه است.
2. چون شما امير مؤمنان (عثمان) را كشتيد، ديگر هرگز تا ابد از من اميد مدارا نداشته باشيد.
3. داغ آن كس كه ظالمانه بر وى دست يافتيد، همواره جگر مرا مىسوزاند.
4. من سوگندى راستين مىخورم كه شما پيشوايى بىگناه و مظلوم را كشتهايد.
5. مپنداريد، تا وقتى كه يكى از شما انصار در قيد حيات باشد، من اين مصيبت جانكاه او را فراموش كنم.
6. على را چندانكه خواهى ناكامانه بستاى و ضدّ ما بكوش، ولى ما نيز همچون تخم گنديده شترمرغى رها شده در ريگزار، خوار و بىمقدار نيستيم.
7. خداوند به جاى بهترين فرد ما، ذىالكلاع و يحصبيان كه در سرزمين جند مردان حق بودند، ديگران را از شما گرفت.
8. به راستى عراق در ديده ما سرزمين پست هموار يا علفزار و چراگاه بىارزشى است.
9. اما در شام نيكان منزل گرفتهاند و سرزمين امن و آسايش و اطراف آن بيشهزار شيران است.