224عشيره و اهل‌بيت او به ما عطا فرمود. على(ع) فرمود: «راست گفتيد اى گروه قريش و انصار! آيا نمى‌دانيد كه آنچه از خير دنيا و آخرت نصيب شما گشته، فقط از ما اهل‌بيت است نه غير ما؟.

پس از سخنان على(ع)، آنها كه سبقت و پيشى داشتند و از آنهايى بودند كه بدر و احُد را درك نموده بودند، گفتند: «آرى! ما اين سخنان را از رسول خدا(ص) شنيده‌ايم». سپس فرمود: «شما را به خدا سوگند مى‌دهم همگى مى‌دانيد كه خداى عز و جل در كتاب خود، در آيات متعدّد، سابق را بر مسبوق مقدم داشته و من در پرستش خداى يگانه و پيروى رسول او سابق و مقدم بوده‌ام؛ به طورى‌كه احدى از اين امّت در اين راه بر من پيشى نگرفته است؟ همگى گفتند: «آرى چنين است».

فرمود: «شما را به خدا سوگند مى‌دهم آيا آگاهى داريد؟ هنگامى كه اين آيه:

(وَ السّٰابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهٰاجِرِينَ وَ الْأَنْصٰارِ) ¹و اين آيه (وَ السّٰابِقُونَ السّٰابِقُونَ أُولٰئِكَ الْمُقَرَّبُونَ) ²نازل شد، در چه مورد و در چه موضوعى نازل شد؟ از رسول خدا(ص) درباره مدلول اين آيات سؤال شد، فرمود: خداى متعال اينها را درباره انبيا و اوصياى آنها نازل فرموده است. پس من افضل انبيا و رُسُل هستم و على‌بن ابى‌طالب(ع)، وصى من، افضل اوصيا است». همگى گفتند: «آرى به خدا قسم».

على(ع) فرمود: «شما را به خدا سوگند مى‌دهم، آيا آگاهى داريد؟ هنگامى كه آيه: (يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللّٰهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ) ³و آيه (وَ لَمْ يَتَّخِذُوا