118
و لا تَنقُضوا العَهدَ مِن عِترَتِي
فَقاطِعهُم، بِي لَم يُوصَل 1
اى مردم! پيمانى را كه نسبت به عترت من بستهايد، نشكنيد كه هركس از پيروى آنها جدا شود، در آخرت به من دسترسى نخواهد داشت.
ايثار على(ع) و نزول سوره هل اتى
علما و مفسران شيعه و سنى در تفسير سوره دهر، يكى از ويژگىهاى علىبن ابىطالب(ع) را ايثارگرى آن حضرت دانستهاند. در شأن نزول اين سوره از ابن عباس نقل شده است: امام حسن و امام حسين(عليهما السلام) در دوران كودكى بيمار شدند. رسول خدا(ص) با جمعى از ياران عيادتشان كردند. همراهان پيغمبر به على(ع) گفتند: «يا ابا الحسن خوب است براى فرزندانت نذر كنى». على و فاطمه و كنيزشان فضه، نذر كردند كه هرگاه دو فرزندشان از بيمارى بهبود يابند، سه روز پياپى روزه بگيرند. چون آنان از بيمارى بهبودى يافته، بستر را ترك گفتند، على(ع) از شمعون خيبرى يهودى سه صاع (من) جو، قرض گرفت. فاطمه(عليها السلام) يك صاع آن را آسياب كرد و به تعداد [روزهداران]، پنج قرص نان پخت. هنگام افطار در مقابل آنان نهاد تا افطار كنند. ناگاه سائلى بر در خانه ايستاده، گفت:
السّلام عليكم يا اهلبيت مُحَمّدٍ مِسكينٌ مِن مَساكينِ المُسلِمينَ اطعِمونِي اطعَمَكُمُ الله مِن مَوائِد الجَنَّةِ.
درود بر شما اى خاندان محمّد، بينوائى از بينوايان مسلمينم. مرا اطعام كنيد خداوند شما را از غذاهاى بهشتى اطعام كند.