113حاكم ِحَسْكَانِى نيز در شواهدالتنزيل آورده است: ...عبدالله بن حَمّاد انصارى از أبان بن تَغلِب نقل كرد كه وى گفت: از أبوجعفر امام محمد باقر(ع) درباره آيه (عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ) پرسيدم. امام(ع) فرمود: «مراد از (النَّبَإِ الْعَظِيمِ) على(ع) است؛ زيرا در ايشان اختلاف نمودند؛ چون كسى در رسول خدا(ص) اختلاف نداشت». ¹

ابن شهرآشوب به همراه چند روايت از تفسير قطان در زمينه عنوان «إنَّهُ حَبلُ اللَّه» ² از سَدّى، از عبد خير، ايشان هم از على‌بن ابى‌طالب(ع) نقل كرد كه آن حضرت فرمود: روزى صَخر بن حَرب نزد رسول خدا آمد و عرضه داشت: «امر رهبريت بعد از شما بر عهده كيست؟» پيامبر خدا(ص) فرمود: «امر رهبريت بر عهده كسى است كه او نسبت به من به منزله هارون نسبت به موسى است!» آنجا بود كه خداوند (عَمَّ يَتَسٰاءَلُونَ) را نازل كرد؛ يعنى اهل مكه از تو درباره خلافت على(ع) مى‌پرسند: (عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ* اَلَّذِي هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ)؛ برخى از آنان ولايت او را قبول مى‌كنند و برخى ديگر تكذيب مى‌نمايند. (كَلاّٰ سَيَعْلَمُونَ* ثُمَّ كَلاّٰ سَيَعْلَمُونَ) ؛ نه چنين است به زودى خواهند دانست! سپس باز هم نه چنين است به زودى خواهند دانست! اين آيه رد بر آنان است چراكه به زودى خواهند دانست كه خلافت على(ع) حق است؛ زيرا در قبرشان از آنان خواهند پرسيد مرده‌اى در شرق و غرب و خشكى و دريا نخواهد ماند، مگر اينكه فرشته منكر و نكير از آنان مى‌پرسند: «مَن رَبُّكَ وَ ما دينُكَ و مَن نَبِيُّكَ و مَن إمامُكَ!». ³