1121. اى نبأ عظيم! براى تو كافى است كه پروردگارت تو را در قرآن، بزرگ شمرده است.

2. من به درستى مى‌دانم كه هركس ولايت تو را داشته باشد، به تحقيق ولايت خداى قيوم را پذيرفته است!

تفسير نبأ عظيم به وجود مطهر على(ع)، علاوه بر منابع شيعه، در كتب اهل‌سنت نيز نقل شده است. حاكم نيشابورى در تفسيرش گفته است: مراد از (النَّبَإِ الْعَظِيمِ) قرآن است؛ چراكه مردم در آن اختلاف نمودند: بعضى آن را سحر و بعضى شعر و برخى ديگر آن را كهانت دانستند! و نيز گفته شده است كه منظور از «نبأ عظيم» نبوّت محمّد(ص)، است. آنان مى‌گفتند: اين چه حادثه‌اى است كه رخ داده است: (وَ عَجِبُوا أَنْ جٰاءَهُمْ مُنْذِرٌ مِنْهُمْ) ¹؛ «از اينكه بيم دهنده‌اى از جنس خودشان به سوى آنان آمده تعجب كردند». سپس حاكم مى‌گويد: «البته شيعه مى‌گويد: (النَّبَإِ الْعَظِيمِ) على است؛ گوينده‌اى در اين باره گفته است:

هُوَ النَّبَأُ العَظيمُ و فَلَك نوحٍ و بابُ الله و انقَطَعَ الخِطابُ ²

اوست «نبأ عظيم» وكشتى نوح و در «رحمت» خداوند و هرگونه سخنى تمام است.