79و پوشش شماست كه پيامبر(ص) نمى‌پسندد». نجرانى‌ها لباس خود را تغيير دادند و با لباسى ساده و بى‌آلايش به حضور پيامبر رسيدند و آن حضرت آنان را پذيرفت. ¹

بعيد نيست كه دليل بى‌توجهى پيامبر به آنان، در مرتبه نخست، نوع پوشش و ورود متكبرانه آنان باشد كه با مقام و جايگاه مسجد سازگارى نداشته است.

سرزمين حجاز و منطقه حرم

از گزاره‌هاى مورد گفت‌وگو در فقه، ورود غير مسلمان به سرزمين حجاز يا دست‌كم محدوده حرم (منطقه‌اى با فاصله‌هاى مختلف تا مسجدالحرام) است. در اينجا سه گزاره درخور جداسازى وجود دارد:

1. ورود به قصد سكنا گزيدن در سرزمين حجاز يا محدوده حرم كه بسيارى از فقهاى شيعه بلكه به تعبير صاحب جواهر؛ اجماع آنان بر حرام بودن آن است. ²

2. ورود آنان به قصد تجارت و گشت‌وگذار. در اينجا، درباره محدوده حرم نيز نظريه فقهاى شيعه بر ناروايى است. حتى گفته‌اند اگر پيامى براى حاكم اسلامى داشته باشد بايد مسلمانى را به خارج از محدوده حرم بفرستند تا آنجا پيام را دريافت كند. ³

3. اما درباره غير از منطقه حرم، مورد اختلاف است و دست‌كم با اجازه حاكم اسلام مى‌تواند وارد شود؛ چنان‌كه برخى از فقها حتى ورود به محدوده حرم را نيز با اجازه حاكم روا مى‌دانستند. ⁴

از آنجا كه اين منطقه اكنون از مورد ابتلاى ما بيرون است و به‌ويژه آنكه، آنچه مورد اتفاق فقهاست حرام بودن سكونت است، نه گشت‌وگذار و جهانگردى، از طرح تفصيلى موضوع و بررسى دليل‌هاى آن صرف نظر مى‌كنيم؛ هرچند عمده‌ترين دليل، آيه شريفه (...إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ...) است كه بنابر آنچه گفته شد، در صورتى كه مقصود از مسجدالحرام محدوده حرم باشد، در اين صورت مشركان به اين محدوده، حق ورود ندارند. ولى درباره غير مشركان از كافران، همچنان جاى بحث و گفت‌وگو است و همان مباحث گذشته اينجا نيز جارى است و بايد دانست اگر بخواهيم وارد بحث