389ديگران را مهيا نمايد.
- چون استحباب نماز در منا براى همه حجاج ثابت است، اميرالحاج بايد قبل از ديگران وارد منا شود و با حركت خود به سمت منا ديگران را تشويق نمايد تا هرچه زودتر براى اقامه نماز عازم منا شوند و به او اقتدا نمايند و جماعتى باشكوه و عظمت برپا دارند.
با وجود چنين حِكَم و مصالحى، «وجوب» بعيد نيست. 1
ناگفته نماند اگر كسى بتواند اعراض اصحاب را از اين روايات اثبات كند، التزام به وجوبى كه از روايات استفاده مىشود، دشوار خواهد بود. اما باتوجه به اينكه بيشتر قدما مسئله را مطرح نكردهاند و افراد نادرى از آنان مثل شيخ كه مسئله را مطرح نمودهاند، قائل به وجوب شدهاند، اثبات اعراض اصحاب مشكل است. بنابراين بعيد نيست كه اين حكم را بر اميرالحاج واجب بشماريم.
ماندن در منا تا طلوع آفتاب روز عرفه
مشهور بين فقهاى شيعه آن است كه مستحب است اميرالحاج پس از ورود به منا در روز هشتم ذىحجه تا طلوع آفتاب روز عرفه در منا بماند و تا قبل از طلوع از منا خارج نشود. ولى حجاج ديگر مىتوانند پس از طلوع فجر به سمت عرفات حركت كنند. هرچند درباره آنان نيز ماندن تا طلوع آفتاب استحباب دارد. اما اين حكم درباره اميرالحاج مورد تأكيد قرار گرفته است. محقق حلى در «شرايع» مىگويد: «و أن يمضي إلى منا و يبيت بها ليلته إلى طلوع الفجر من يوم عرفة لكن لا يجوز وادي محسّر الّا بعد طلوع الشمس ... و اما الإمام يستحبّ له الاقامة بها إلى طلوع الشمس». 2
صاحب جواهر آن را «مستحب مؤكد» شمرده و دليل آن را صحيحه جميل بن دراج - كه پيشتر آورديم (روايت دوم) - و روايتى از دعائم الاسلام دانسته است. 3 در اين روايت على(ع) مىفرمايد: «انّ رسولالله(ص) غدا يوم عرفه من منا فصلّى الظهر بعرفة لم يخرج من منا حتّي طلعت الشمس». 4