363
قَصَدُوا فِي الطُّعَمِ لاعْتَدَلَتْ أَبْدَانُهُم»؛ «اگر مردم در خوراك ميانه‌روى مى‌كردند، بدن‌هاى آنها متعادل مى‌شد و دچار بيمارى نمى‌شدند».
در روايت ديگر امام صادق(ع) فرمود:
«إِنَّ الْبَطْنَ إِذَا شَبِعَ طَغَى»؛ «هنگامى كه شكم سير شود، طغيان و سركشى مى‌كند». همچنين آن حضرت فرمود:
إِنَّ الْبَطْنَ لَيَطْغَى مِنْ أَكْلِهِ وَ أَقْرَبُ مَا يَكُونُ الْعَبْدُ مِنَ اللهِ - جَلَّ وَ عَزَّ - إِذَا خَفَّ بَطْنُهُ وَ أَبْغَضُ مَا يَكُونُ الْعَبْدُ إلى اللهِ - عَزَّ وَ جَلَّ - إِذَا امْتَلأَ بَطْنُهُ. 1
بنده خدا به‌خاطر خوراكش طغيان و سركشى مى‌كند و نزديك‌ترين حالت بنده به خدا زمانى است كه شكم او گرسنه باشد و مبغوض‌ترين حالت بنده به خداوند هنگامى است كه شكم او پر باشد.
همچنين فرمود پرخورى نزد خدا مبغوض است. 2
روايت ديگر از اميرالمؤمنين(ع) است كه به امام حسن(ع) فرمود: فرزندم! اگر چهار چيز را مراعات كنى، بى‌نياز از طب مى‌شوى:
الف) تا گرسنه نشده‌اى بر سر سفره ننشين و غذا نخور.
ب) درحالى از سر سفره برخيز كه هنوز اشتهاى به غذا دارى (يعنى كامل سير نشده‌اى).
ج) غذا را خوب بجو.
د) قبل از خواب دستشويى برو.
همچنين در روايات از خوردن بعد از سيرى نهى شده و آن را موجب پيدايش بيمارى پيسى دانسته‌اند. 3
در روايت ديگر آمده است
«كُلُّ دَاءٍ مِنَ التُّخَمَةِ إِلاَّ الحُمَّي»؛ «منشأ هر دردى، پر بودن شكم است، جز تب».
از جمله نكات مهم براى دورى از بيمارى‌ها، مراعات آداب غذا خوردن است كه به چند نمونه اشاره مى‌شود: