279
معهم في الركعة واعتد بها فانّها من أفضل ركعاتك... . 1
به امام صادق(ع) عرض كردم: من وارد مسجد [اهل سنت] مى‌شوم و مى‌بينم كه امام جماعت همراه با مأمومين به ركوع رفته‌اند. در اين هنگام برايم ممكن نيست كه اذان و اقامه و تكبير بگويم و نماز خودم را بخوانم. حضرت فرمود: همراه با آنان به ركوع رفته، آن را يك ركعت به شمار آور؛ زيرا آن ركعت از بهترين ركعات نماز تو مى‌باشد.
پرواضح است سقوط قرائت دلالت دارد بر اينكه تقيه مداراتى حجت و لازم است و موجب صحت عمل مى‌باشد. گفتنى است، سند روايت نيز بى‌اشكال است.
دسته چهارم
چندين روايت دلالت مى‌كند كه اگر كسى نمازش را فرادا بخواند و پس از آن در جماعت اهل سنت شركت كند، ثواب و فضيلت فراوان دارد. شيخ حر عاملى برخى ازاين‌روايات را در بابى با عنوان «استحباب ايقاع الفريضة قبل المخالف أو بعده وحضورها مَعَه» گزارش كرده است؛ از جمله:
عن عبدالله بن سنان عن ابي‌عبدالله(ع) إنّه قال ما من عبد يصلّي في الوقت و يفرع ثمّ يأتيهم ويصلّي معهم وهو على وضوء، إلّا كتب الله له خمساً وعشرين درجة. 2
امام صادق(ع) مى‌فرمايد: «هيچ بنده‌اى نيست مگر اينكه نمازش را در وقت مى‌خواند، سپس درحالى‌كه وضو دارد، با اهل سنت در نماز جماعت شركت مى‌كند، خداوند براى وى 25 درجه مى‌نويسد».
اين روايت نيز دلالت مى‌كند كه تقيه مداراتى مورد تأكيد و تشويق ائمه(عليهم السلام) بوده است. سند روايت هم بى‌اشكال است.
دسته پنجم
رواياتى دلالت دارد كه هركس تقيه را به عنوان شعار و علامت خويش قرار ندهد