235بعد و پس از انجام مراسم به اوطان خويش مراجعت نمايند كه در اين فاصله، به آلوده ساختن كعبه متهم شدند و مردم بر ضد آنان قيام كرده و شورش عجيبى به راه انداختند و از امير مكه مجازات عاملان آن جنايت (موهوم) را درخواست كردند و بالأخره او را بر اين اقدام مجبور نمودند.
سباعى و ذينى‌دحلان كه اين حادثه را نقل كرده‌اند، به كشته شدگان آن اشاره‌اى ندارند، ولى مى‌گويند شيعيان كه مجبور به ترك مكه و فرار به طائف و جده شده بودند، پس از آرامش مجدداً به اين شهر برگشتند. 1
سب شيعه
در سال 1157 ه .ق. چهارده سال پس از حادثه شوم اتهام تلويث كعبه در خطبه‌هاى نماز جمعه حرمين شريفين و ساير مساجد در مكه و مدينه به دستور شريف مسعود حاكم حجاز لعن بر شيعه شروع و سب و ناسزايى بر شيعيان (روافض) از اجزاى خطبه نماز جمعه محسوب گرديد. 2 اما اينكه اين عمل چند سال ادامه داشته، در منابع اشاره‌اى به آن نشده است؛ زيرا لعن‌كردن گروهى از مسلمانان بر گروهى ديگر، آن هم در موسم حج و در خطبه مهبط وحى و جايگاهى كه همه مسلمانان به سوى آن نماز مى‌خوانند با هيچ منطقى سازگار نبوده تا جزئيات آن در كتب تاريخ منعكس شود.
اوضاع كنونى ما
ممكن است با مطالعه اين حوادث و محتويات اين كتاب‌ها، تصور شود كه اين تأليفات مربوط به گذشته‌هاى دور و وقوع اين حوادث متعلق به دوران حكومت‌هايى بوده كه از نظر سياسى با شيعيان در جنگ و نزاع بودند و از طرفى از ناآگاهى مسلمانان و بى‌اطلاعى‌شان كه هر تهمت و افترايى را به سادگى مى‌پذيرفتند، سوء استفاده مى‌كردند. ولى با توجه به اوضاع كنونى و حقايق موجود، معلوم خواهد شد كه اين مسائل در دوران معاصر نه‌تنها فروكش نكرده، بلكه با تحول زمان گسترده‌تر و عميق‌تر