230حضرت در پاسخ پرسش ابن‌سنان درباره حرام بودن فرار از جبهه، چنين نگاشت:
حرّم الله تعالى الفرار من الزحف لما فيه من الوهن في‌الدين و الإستخفاف بالرسل و الأئمة العادلة و ترك نصرتهم على الأعداء... . 1
خداوند فرار از جنگ را بدان جهت حرام نموده است كه اين كار موجب تضعيف دين و استخفاف پيامبران و پيشوايان عادل و ترك نصرت و يارى جبهه حق در مقابل دشمنان است.
آرى اگر فرار از زحف و تضعيف جبهه حق در جنگ‌ها موجب تقويت دشمن و يكى از گناهان كبيره است، فرار از صفوف نماز نيز از نظر فرهنگى عامل تضعيف حق و تقويت جبهه باطل و كمكى است به اهداف دشمنان و همسو شدن با استكبار جهانى و اينك ما در جبهه هستيم و دشمن در كمين.
مسئله تسنن و تشيع
به طورى كه در بخش اول مقاله اشاره كرديم، صدور حكم امام راحل(قدس سره) مبنى بر حضور شيعيان در نماز جماعتِ حرمين شريفين، كه براى مؤمنان واجب‌الإجرا و لازم‌العمل بوده و در آينده نيز شيعيانِ آگاه، از اين حكم تبعيت خواهند كرد، مى‌تواند داراى دو انگيزه و دو عامل مختلف باشد؛ يكى از آنها و يا مهم‌ترينشان، مقابله اسلام و كفر جهانى است و ديگرى مسئله تسنن و تشيع است كه عامل اول در صفحات گذشته بررسى شد و اينك به تبيين و توضيح عامل دوم مى‌پردازيم.
لازم است در اين زمينه چند موضوع مطرح شود.
شيعه در معرض اتهام
متأسفانه پيروان اهل‌بيت عصمت و طهارت در طول تاريخ، به علل و انگيزه‌هاى مختلف سياسى - مذهبى مورد اتهام و افترا قرار گرفته‌اند و مطالب ناروا و بى‌اساس فراوان به شيعيان كه پيروان واقعى قرآن مجيد و سنت رسول خدا(ص) هستند، به‌عنوان