227
دليل شرعى اين حكم
امام(قدس سره) در اين زمينه مى‌فرمايند:
عقلا و علماى اسلام از صدر اسلام تاكنون كوشش كردند براى اينكه مسلمين همه با هم مجتمع باشند و همه يد واحده باشند بر غير مسلمين. در هرجا كه مسلمى پيدا بشود بايد با ساير مسلمين تفاهم كنند و اين مطلبى است كه خداوند تبارك و تعالى در قرآن كريم سفارش كرده است و پيامبر اكرم(ص) سفارش فرموده است و ائمه مسلمين سفارش فرموده‌اند و علماى بيدار اسلام اين امر را گرفته و كوشش كرده‌اند به اينكه مسلمين را در تحت لواى اسلام به وحدت و يگانگى دعوت كنند. 1
اگر امام(قدس سره) در مقام استدلال بر حكم مورد بحث بود و اگر بنا بود دلايل حكم حضور شيعيان در نماز حرمين شريفين را از قرآن و حديث و منابع اسلامى بيان كند و دلايل مبنايى خويش را با تكيه‌زدن بر كرسى تدريس و تحقيق و با حضور شاگردان ارزنده و فحول حوزه‌هاى علميه، كه امروز مقام مرجعيت جهان شيعه را به عهده گرفته‌اند، ارائه نمايند، مسلماً كتاب قطور و ارزشمندى براى جامعه اسلامى و آينده مراكز علمى، همانند ساير آثار علمى آن حضرت، به يادگار مى‌ماند.
ولى امام راحل در صدور اين حكم و همچنين در ساير پيام‌ها و بياناتشان، نه در مقام استدلال بوده و نه اينكه شرايط، چنين وضعى را اقتضا مى‌كرده است. ولى در عين حال گاهى نيز به‌طور گذرا و اجمال و در سطح فهم مخاطبين و مستمعين، به‌دليل شرعى آرا و احكام خويش اشاره فرموده است كه از جمله اين موارد، گفتار آن حضرت خطاب به حجاج و زائران پاكستانى در سال 1359 ه .ش مى‌باشد كه پيش‌تر آورديم.
و در اينجا مناسب است مطالبى در توضيح كلام امام به بعضى از آيات و روايات، كه مسلمانان را به وحدت دعوت نموده و از تفرقه و دورى برحذرداشته است، بياوريم: