177اطهار(عليهم السلام) قصر را به شهادت على‌بن مهزيار و ايوب بن نوح انتخاب كردند و اين با ضعف در دين و جهل به احكام شريعت و ضعف و مشقت بدنى ايشان سازگار نيست. بنابراين ممكن است مراد، كسى باشد كه با علم به اين مسئله كه تمام خواندن افضل است، شكسته نماز بخواند و مرجوح را انتخاب كند (حال يا به‌خاطر ضعف در بدن و يا جهل به احكام و ضعف در دين).
ديگر علما و بزرگان نيز، از آن جهت كه احاديث دال بر قصر را بر بقيه اخبار ترجيح دادند، علم بر افضليت تمام برايشان حاصل نشد؛ پس عمل آنان، ضعف در دين و جهل به احكام شمرده نخواهد شد. 1
احتمال چهارم
مرحومان بهبهانى و ميلانى، با اشاره به منافات ياد شده در كلام صاحب حدائق، در رد احتمال مرحوم مجلسى، معناى ديگرى ارائه كرده، مى‌گويند: ممكن است مراد از «ضعفه» كسانى باشند كه توان و زمينه قصد اقامت ده روز را ندارند تا بتوانند در اين اماكن نمازشان را تمام بخوانند. 2
احتمال پنجم
مرحوم كوه‌كمرى نيز در كلامى كه ناظر به همين منافات است، معناى ديگرى براى روايت نموده و مى‌گويد:
ممكن است مراد از «ضعفه» كسانى باشند كه به مرحله «اصحاب السرّ» بودن ائمه اطهار، نرسيده باشند و بعيد نيست كه امثال ابن نوح و صفوان و ابن ابى‌عمير، با تمام عظمت و بزرگى‌شان در علم و عمل، از اصحاب سرّ نباشند. 3 البته اين بيانِ مرحوم كوه‌كمرى به نوعى جواب از اشكال صاحب حدائق نيز هست.
دليل هشتم: صحيحه عبدالرحمان بن حجاج
عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحجاجِ، قَالَ: قُلْتُ لأَبِي الْحَسَنِ(ع) إِنَّ هِشَاماً رَوَي عَنْكَ أَنَّكَ أَمَرْتَهُ