137بيشترى پيدا مى‌كند. بدون شك، اطلاع فقيه از چگونگى وضع جمرات در زمان معصومين و تغيير و تحول آن تا زمان ما، در استنباط احكام آن تأثير خواهد داشت. يكى از عالمان معاصر كه تقريباً از پنجاه سال پيش تاكنون بارها به حج مشرف شده است مى‌گفت: يكى از مراجع، رمى جمره را از طبقه بالا صحيح نمى‌دانست به او گفتم: جمره عقبه - ده‌ها سال قبل - در ته يك دره واقع شده بود، نه بر سطح فعلى، و شايد اكنون ده‌ها متر بالاتر و مرتفع‌تر از موضع و سطح قبلى اش باشد. 1 بنابراين در زمان معصومين هم جمره بر سطح فعلى نبوده كه گفته شود: رمى قسمت طبقه پايين صحيح و رمى طبقه بالا غير صحيح است. ايشان مى‌گفت: «آن مرجع، استدلال مرا پذيرفت و رمى از طبقه بالا را كافى دانست».
2. استحباب نماز روى سنگ قرمز داخل كعبه
از اين باب نمونه‌هاى ديگرى هم هست كه ديگر به همه آنها به تفصيل نمى‌پردازم و تنها به چند مورد اشاره مى‌كنم: در مناسك علماى معاصر، ضمن مستحبات درون كعبه معظمه آمده است: «پس دو ركعت نماز بين دو ستون، بر سنگ قرمز بگزارد. در ركعت اول بعد از حمد «حم سجده» و در ركعت دوم بعد از حمد، 55 آيه از ساير جاهاى قرآن بخواند». 2
تعبير «سنگ قرمز» داخل كعبه (الرخامه الحمراء) از روايات گرفته شده است و در آثار فقهى شيخ صدوق و شيخ مفيد تا فقهاى زمان ما آمده است و اكنون بايد بررسى و پرس‌وجو كرد كه آيا هنوز «الرخامه الحمراء» و دو ستون مذكور در جاى سابق خود داخل كعبه معظم هست يا نه؟
در احاديث شريفه مى‌خوانيم:
-«عن يونس، قال، قلت لأبي‌عبدالله(ع): إذا دخلتُ الكعبه كيف أصنع؟ قال: خذ بحلقتي الباب إذا دخلت ثمّ امض حتّى تأتى العمودين فصلّ على الرخامه