127
استحباب خروج از باب حنّاطين
رضا مختارى
ميقات حج، شماره57، پاييز 1385ه .ش
نوشتار پيش‌رو بخشى از مقاله «نقد و بررسى پاره‌اى از مسايل مناسك» است كه به مسامحاتى كه از سوى فقها در مناسك رخ داده، مى پردازد. در اين بخش از مقاله كه مسئله دوم از قسمت نخست اين مقاله است، استحباب خروج از باب حنّاطين مطرح شده است. نگارنده اين مسئله را از مناسك فقهاى معاصر نقل كرده، مى نويسد قرن‌هاست از باب بنى شيبه خبرى نيست. ايشان با بررسى دليل اين حكم و عبارات فقها، تعبير مناسك امروزى درباره اين مسئله را مربوط به هشت قرن پيش دانسته است. از ديدگاه ايشان اگر حكمى امروزه قابل عمل نيست، نبايد در مناسك و رسايل عمليه نوشته شود، بلكه جاى آن كتب تخصصى و استدلالى است.
در بسيارى از مناسك حج عالمان معاصر و از جمله مناسك حضرت امام خمينى(رحمه الله) مى‌خوانيم: «كسى كه مى‌خواهد از مكه بيرون رود مستحب است طواف وداع نمايد... و وقت بيرون آمدن از باب حنّاطين، كه مقابل ركن شامى است، بيرون رود... ». 1
كسى هم بر اين مسئله حاشيه نزده است. ظاهر اين عبارت آن است كه مقابل ركنِ شامى كعبه معظمه درى است به نام «باب حنّاطين» كه مستحب است پس از طواف وداع، از آن بيرون روند. درحالى كه قرن‌هاست از اين در خبرى نيست و محقق كركى