102 تصدقت بها و لقطة غيرها تعرف سنة و ان لم تجد صاحبها فهي كسبيل مالك» ¹اين همان فرقى است كه امام(ع) بين لقطه حرم و غير حرم مى‌گذراند. روايات ديگرى نيز به همين مضمون هست.

اجاره و حكم آن در حرم

از موارد احكام فقهى مربوط به حرم اين است كه بعضى اجاره دادن خانه‌هاى حرم را براى زائران، ممنوع مى‌دانند و بعضى ديگر آن را مكروه مى‌شمارند. سرش اين است كه در قرآن مى‌فرمايد: (سَوٰاءً الْعٰاكِفُ فِيهِ وَ الْبٰادِ) (حج: 25) دستور اصلى نيز همين بود كه ساكنين مكه درِ خانه‌هاى خود را باز بگذارند تا زائران با سكونت در آنها، مناسك خود را انجام داده برگردند؛ اجاره‌دادن خانه‌هاى مكه مكروه است؛ زيرا خداوند فرمود: (سَوٰاءً الْعٰاكِفُ فِيهِ وَ الْبٰادِ) كسى كه اهل مكه است با كسى كه از باديه، به قصد زيارت مشرف مى‌شود، همه در اين ايام حق بهره‌بردارى يكسان دارند، پس نه مى‌توان اجاره داد و نه مردم را از ورود در آن منع كرد.

معاويه - عليه من الرحمن ما يستحق - اولين كسى بود كه براى خانه‌ها درب گذاشت و جلوى مردم را گرفت.

1. قال ابوعبدالله(ع)

«انّ معاوية أوّلَ من علّق على بابه مصراعين بمكة فمنع حاجّ بيت‌الله ما قال الله - عزّ وجلّ - (سَوٰاءً الْعٰاكِفُ فِيهِ وَ الْبٰادِ)

وكان الناس اذا قدموا مكة نزل البادي على الحاضر حتى يقضى حجه». ²

2.

«لم يكن لدور مكة أبواب و كان أهل البلدان يأتون بقطرانهم فيدخلون فيضربون بها و كان اول من بوّبها معاوية». ³

3. همچنين همين مضمون در روايتى كه در آن از حضرت صادق - سلام‌الله عليه - درباره (سَوٰاءً الْعٰاكِفُ فِيهِ وَ الْبٰادِ) سؤال مى‌كنند، وجود دارد. حضرت در جواب مى‌فرمايد:

«لم يكن ينبغي ان يوضع على دور مكة أبوابٌ لأن للحاج أن ينزلوا معهم في دورهم في