94ذراع از هر طرف نموده‌اند، جز در جمره عقبه كه چون در كنار كوه واقع شده، فقط يك طرف دارد. 1
تعيين محل جمرات به سه ذراع از هر طرف (منظور شعاع دايره است)، با صداى رسا، فرياد مى‌زند كه محل رمى همان زمين است.
اين عَلَم‌ها كه محب‌الدين طبرى در قرن پنجم از آن ياد كرده، بدين جهت در محل جمرات نصب شد كه حاجيان محل جمره را گم نكنند و به اشتباه جاى ديگرى را سنگ نزنند؛ زيرا در آن زمان منا بيابانى بيش نبوده و تعيين محل جمره، نياز به نشانه‌اى داشته است. چنان‌كه نقل كرده‌اند، در زمان‌هاى گذشته، گاهى حجاج محل رمى را گم مى‌كردند و به اشتباه به‌جاى ديگر سنگ مى‌انداختند. مى‌گويند در زمان حكومت متوكل عباسى مردمِ ناآگاه، جاى جمره را تغيير داده، در غير محل رمى، سنگ مى‌انداختند.
«اسحاق بن سلمة الصائغ» كه از طرف متوكل مسئول امور حج و كعبه بود، پشت جمره عقبه، ديوارى ساخت تا محل رمى مشخص شود. 2 شرح اين سخن را با عين عبارتش خواهيم آورد.
5. ابن جُبَير اندلسى (متوفاى 614 ه .ق) در وصف جمره عقبه مى‌گويد:
... در اول منا، از سمتِ مكه و در سمت چپِ كسى‌كه عازم مكه است، قرار گرفته و در وسط راه است و به علت ريگ‌هاى جمرات، كه در آنجا گرد آمده، بلند شده است و در آن، عَلَم و نشانه‌اى، چون نشانه‌هاى حرم كه گفتيم، نصب شده است.
آن‌گاه در مورد جمره وسطى و اولى مى‌گويد:
بعد از جمره عقبه، محل جمره وسطى است و آن نيز نشانه‌اى دارد و ميان اين دو، به اندازه پرتاب يك تير فاصله است. پس از آن، به جمره اولى مى‌رسد كه فاصله‌اش با آن، به اندازه فاصله با ديگرى است. 3
صراحت اين عبارت، در اينكه ستون‌ها علامت جمره است، بر كسى مخفى نيست.
6. باجى از علماى اهل سنت مى‌نويسد: