212داده نمى‌شود، بلكه همه‌اش بايد تصدق شود». ¹

- ابوالصلاح مى‌نويسد:

لايجوز لمن ذبح هدياً بمنى ان يخرج منها شيئاً من لحومه و يجوز ذلك للمتصدق عليه. ²

براى كسى كه در منا قربانى كشته، جايز نيست گوشت آن را بيرون ببرد. اما آنكه برايش صدقه داده شده، مى‌تواند خارج كند.

- شيخ طوسى مى‌نويسد:

عيب ندارد پس از سه روز از گوشت قربانى‌ها خورده شود و آنها ذخيره گردد. ولى جايز نيست چيزى از گوشت اضحيه منا از آن خارج شود ليكن كوهان را مى‌توان بيرون برد و همچنين مانعى نيست كه انسان گوشت قربانى ديگرى را از منا بيرون كند و مستحب است حتى پوست اضحيه را براى خود برندارد. بلكه همه‌اش را احسان كند و حتى به نحركننده شتر هم از خود قربانى (به‌عنوان مزد) چيزى ندهد و اگر مقدارى از گوشت قربانى را احتياج داشت و از منا خارج ساخت، قيمت آن را صدقه دهد. ³

- ابن براج مى‌نويسد: «حتى پوست قربانى را هم خود برندارد و همه را صدقه دهد». ⁴

- ابن ادريس مى‌نويسد: «مستحب است كه حاجى حتى پوست هدى‌ها و قربانى‌ها را براى خود برندارد بلكه همه را تصدق كند». ⁵

- ابن حمزه مى‌نويسد:

سنت است كه يك سوم قربانى را خود حاجى بخورد و يك ثلث ديگر را به دوستانش هديه دهد و يك‌سوم بقيه را به قانع و معتر بدهد. و چيزى از قربانى را به جزار ندهد و مزد و اجرت او را از مال خالص خودش بپردازد و پوست يا قيمت آن را به فقير دهد. ⁶

- محقق حلى مى‌نويسد: «چيزى از گوشت هدى و قربانى نبايد از منا خارج شود و واجب است در راه خدا و در همان منا مصرف شود». ⁷