238- صلاحيت داشتن براى هر زمان و مكان؛

- منهج وسط بين افراط و تفريط؛

- اهتمام به قرآن؛

- ايمان به تمام آيات؛

- اقتدا به امامان هدايت و عادل؛

- حرص بر توحيد صفوف مسلمانان؛

- استفاده از تمام وسايل مشروع براى دعوت؛

- اهتمام به سنت‌ها و فروع؛

- اهل انصاف و عدل بودن پيروان منهج سلفى؛

- تعدد اجتهاد در مسائل اجتهادى؛

- رعايت مصالح و مفاسد؛

- دعوت به انجام دادن وظايف الهى، هنگام وقوع فتنه؛

- تكفير نكردن مسلمان؛ مگر با تحقق شروط آن؛

- مقابله با بدعت‌گذاران، مطابق با حال هر گروه؛

- يارى دادن حاكم اسلامى و خيرخواهى براى او؛

- صبر بر آزار حاكمان ظالم؛

- لزوم پيروى از دستور خدا؛

- وجود الفت بين ارواح پيروان منهج سلفى و توافق در فهم‌ها و تشابه در مواقف آنان؛

- دعوت به پرستش خدا با بصيرت؛

- قيام سلفيت بر اجتهاد؛

- تقدم داشتن نقل بر عقل.

اين ويژگى‌ها، صرف ادعاست و بيشتر آنها را پيروان ديگر مناهج نيز مدعى‌اند و حتى برخى از آنها را نيز ديگر مذاهب قبول نداشته و در رد آن، استدلال كرده‌اند.