216از پروردگار خود درباره آنچه اصحابم بعد از من، در آن اختلاف مى‌كنند، سؤال نمودم. خداوند به من وحى فرستاد كه اى محمد! همانا اصحاب تو، نزد من به منزله ستارگان در آسمان‌اند؛ برخى روشن‌تر از برخى ديگر. پس هركس چيزى را از ايشان، با اختلافى كه دارند، بگيرد، نزد من بر هدايت است.

البانى بعد از نقل اين حديث، مى‌گويد:

اين سندى موضوع است. نعيم بن حمّاد، ضعيف است و عبدالرحيم بن زيد عمِّى، كذّاب است و آفت در اين حديث، اوست و ابن‌معين، او را كذاب معرفى كرده است و ذهبى بعد از نقل اين حديث در «ميزان الاعتدال»، آن را باطل معرفى كرده است.

ابن عبدالبر و ابن‌حزم از طريق ابى‌شهاب حناط، از حمزه جزرى، از نافع، از ابن‌عمر نقل كرده است كه پيامبر(ص) فرمود: «انّما مثل اصحابي مثل النجوم، فأيّهم أخذتم بقوله اهتديتم»؛ «همانا اصحابم، همانند ستارگان‌اند؛ به گفتار هركدام اخذ كنيد، هدايت يافته‌ايد». ابن‌عبدالبر، بعد از نقل اين حديث، مى‌گويد: «اين سندى غيرصحيح است».

آن‌گاه البانى مى‌گويد:

حمزه همان ابن ابى‌حمزه است كه دارقطنى او را متروك معرفى كرده و ابن‌عدى گفته است: «عموم مرويات او، جعلى است». ابن‌حبان نيز درباره او گفته است: «او از افراد ثقه، حديث جعلى نقل كرده است و ازاين‌رو روايت از او، جايز نيست». ذهبى در «ميزان الاعتدال»، از او احاديث جعلى را نقل كرده و اين حديث را از جمله آنها، به شمار آورده است.

ابن‌حزم مى‌گويد: «روشن شد كه اين روايت، اصلاً ثابت نيست. بلكه شكى در كذب آن نيست... . چگونه صحيح است تقليد از قومى كه گاهى خطا مى‌كند و گاهى به صواب مى‌رود».