171واتباعهم وائمة الدين ممّن شهد لهم بالامامة وعرف عظم شانهم في الدين وتلقي الناس كلامهم خلفا عن سلف كالأئمة الأربعة وسفيان الثوري والليث بن سعد وابن المبارك والنخعي والبخاري ومسلم وسائر أصحاب السنن دون من رمي ببدعة أو اشتهر بلقب غيرمرضي... . 1
مذهب سلف، همان مذهبى است كه صحابه كرام (رضوان الله عليهم) و بزرگان و تابعانِ به نيكى و پيروان آنان و رهبران دين كه به رهبرى آنان، گواهى داده شده و عظمت شأنشان در دين، معروف است و مردم، گفتار آنان را سينه به سينه از پيشينيان، دريافت كردهاند؛ مانند چهار امام، سفيان ثورى، ليث بن سعد، ابنمبارك، نخعى، بخارى، مسلم و ديگر اصحاب سننى كه به بدعت، نسبت داده نشده و به لقب ناپسند مشهور نبودهاند... .
نقد
اولاً: به چه دليل، پيروى از سيره عموم صحابه، لازم است؟! ما پيشتر، ادله وجوب آن را نقد كرديم.
ثانياً: به چه دليلى، كسانى را كه نويسنده مقاله نام برده، نزد عموم مسلمانان، امام و رهبر دينى، به حساب مىآيند و داراى عظمت شأن مىباشند؟!
ثالثاً: به چه دليل، افراد نام برده، به بدعتگزارى در دين، نسبت داده نشدهاند و به لقب ناپسند، نزد عموم مسلمانان، مشهور نيستند؟!
نويسنده، اصولى را براى دعوت سلفيه ذكر كرده كه بين تمام فرقههاى اسلامى، مشترك است و اختصاص به دعوت سلفيه ندارد؛ مانند ايمان به پيامبر(ص)، تصديق او، اطاعت مطلق از او، پيروى از او، محبت به او، تكريم او بدون غلو، تعظيم دستورهاى او از كتاب و سنت، خيرخواهى و يارى او.