145در پاسخ به اين استدلال مىگوييم:
اولاً: مراد از پيروى از پيشگامان، پيروى در چيزى است كه بر آن سبقت گرفتند كه همان ايمان به خدا و رسول و پيروى از آن دو است؛ نه پيروى مطلق صحابه. مقصود از پيروان نيك صحابه نيز پيروان در ايمان به خدا و رسول و اطاعت آن دو است.
ثانياً: آيه، بر فرض دلالت بر جواز پيروى از پيشگامان، به مثل آيه: (... وَ مَنْ يَعْصِ اللّٰهَ وَ رَسُولَهُ فَقَدْ ضَلَّ ضَلاٰلاً مُبِيناً) (احزاب: 36) مقيد است. پس اگر ثابت شد كه برخى از صحابه، اهل اطاعت نبوده، بلكه گناهكار بودهاند، پيروى از آنها، پيروى از گمراهى خواهد بود.
ثالثاً: اگر اين آيه، بر حجيت سنت صحابه، دلالت داشته باشد، دليل، خودش را نقض مىكند؛ يعنى آيه، بر عدم حجيت سنت صحابه دلالت دارد؛ زيرا سنت آنان، بر عدم التزام به سنت يكديگر، بوده است.
همچنين نويسنده مقاله مىگويد:
وتوعد مخالفهم بالنار فقال تعالى: (وَ مَنْ يُشٰاقِقِ الرَّسُولَ مِنْ بَعْدِ مٰا تَبَيَّنَ لَهُ الْهُدىٰ وَ يَتَّبِعْ غَيْرَ سَبِيلِ الْمُؤْمِنِينَ نُوَلِّهِ مٰا تَوَلّٰى وَ نُصْلِهِ جَهَنَّمَ وَ سٰاءَتْ مَصِيراً) . 1
خداوند، مخالفان صحابه را از آتش دوزخ، بيم داده، آنجا كه فرموده است: «هركس كه بعد از آشكار شدن هدايت براى او، با پيامبر مخالفت كند و از راهى جز راه مؤمنان پيروى نمايد، ما او را به همان سو كه مىرود، مىبريم و به دوزخ، داخل مىكنيم و چه بدفرجامى است».
پيشتر براى استدلال به اين آيه، پاسخ آورده شد.
نويسنده در ادامه، مىگويد:
ومن تأمل احاديث النبي(ص) في الامر باتباع سنته عرف مطابقة السنة للاسلام