13

ديباچه

بسم الله الرحمن الرحيم

(إِنَّ هٰذِهِ أُمَّتُكُمْ أُمَّةً وٰاحِدَةً وَ أَنَا رَبُّكُمْ فَاعْبُدُونِ )

بازگشت دوباره مسلمانان به آموزه‌هاى اسلام و رويگردانى از فرهنگ‌هاى وارداتى شرق و غرب، يكى از پديده‌هاى خجسته، در صحنه سياسى معاصر جهان اسلام است. اما خطرى كه اين پديده را تهديد مى‌كند، خطر افراطگرايى و خشونت است. افراطگرايى و خشونت، در ساحت عقيدتى، به بهانه اختلافات جزئى مسلمانان، در پى ايجاد اختلاف و تنش بين مسلمانان و منع از بازگشت عزت و اقتدار به دنياى اسلام است. صحنه‌گردانان اين نوع از گرايش كه به جريانات سلفى شهره‌اند، شاخصه اساسى و مشتركشان، تكفير مسلمانان و جواز قتل و ترور آنان است. اينان كه مدعى پيروى از سلف‌اند، با بهانه قراردادن برخى اختلاف‌نظرها، مسلمانان ديگر را تكفير مى‌كنند و به جواز قتل آنان، فتوا مى‌دهند. اينان، وحدت و همدلى مسلمانان را در برابر دشمنان، هدف قرار داده‌اند؛ همان چيزى كه خداوند بدان فرامى‌خواند و مى‌فرمايد: (وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللّٰهِ جَمِيعاً وَ لاٰ تَفَرَّقُوا) ؛ «و همگى به ريسمان خدا (قرآن و هرگونه وسيله وحدت)، چنگ زنيد و پراكنده نشويد». (آل عمران: 102)

محقق ارجمند، جناب آقاى على‌اصغر رضوانى در اين گاهنامه، به گزارشى اجمالى