885. «عبدالرحمن بنقباث بناشيم» را با جماعتى به بلاد جزيره فرستاد، كه حضرت، كميل را براى مقابله با او فرستاد؛
6. «حرث بننمر تنوخى» را نيز به جزيره فرستاد تا با هركس كه در اطاعت امام على(ع) است، مقابله كند كه در آن واقعه بسيارى كشته شدند 1؛
7. در سال 40ه .ق، «بُسر بنأرطاة» را با لشكرى به سوى مكه و مدينه و يمن فرستاد، او هنگامى كه به مدينه رسيد، «عبيدالله بنعباس» كه عامل مدينه از طرف امام على(ع) بود، از آنجا فرار كرد و در كوفه به حضرت ملحق شد، ولى بُسر هر دو فرزند او را به شهادت رسانيد. 2
از ديگر مناطقى كه سر راه «بُسر» غارت شد، منطقهاى بود كه گروهى از قبيله همدان و شيعيان حضرت على(ع) در آنجا سكونت داشتند. بُسر با حركتى غافلگيرانه به آنها حمله كرد، بسيارى از مردان را كشت و تعدادى از زنان و فرزندان آنان را به اسارت برد و اين نخستين بار بود كه زنان و كودكان مسلمانان به اسارت برده مىشدند. 3
مسعودى در مورد بسر بنارطاة مىگويد:
او افرادى از خزاعه و همدان و گروهى را كه معروف به «الانباء» از نژاد ايرانيان مقيم يمن بودند، كشت و هركسى را كه مشاهده مىكرد ميل به على دارد يا هواى او را در سر دارد، مىكشت. 4