80
(مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللّٰهِ وَ الَّذِينَ مَعَهُ أَشِدّٰاءُ عَلَى الْكُفّٰارِ رُحَمٰاءُ بَيْنَهُمْ) (فتح: 29)
محمد فرستاده خداست و كسانى كه با او همراهاند با كفرپيشگان سختگير و سرسختاند و در ميان خويش بسى نرمدل و مهرباناند.
6. خشونت در برابر زورگويان و ستمكيشان، آنگونه كه امام على(ع) خطاب به امام حسن و امام حسين(عليهما السلام) فرمود:
«كَونا لِلظّالمِ خَصماً وَ لِلمَظلومِ عَوْنا» 1؛ «خصم ستمگر و يار ستمديده باشيد»؛
7. خشونت بازدارنده از نظر شرع ضرورت دارد. قرآن در اين باره مىفرمايد:
(فَإِنْ بَغَتْ إِحْدٰاهُمٰا عَلَى الْأُخْرىٰ فَقٰاتِلُوا الَّتِي تَبْغِي حَتّٰى تَفِيءَ إِلىٰ أَمْرِ اللّٰهِ) (حجرات:90)
پس اگر يكى از آن دو بر ديگرى تجاوز كند، با گروه متجاوز پيكار كنيد تا به فرمان خدا بازگردد؛
8. خشونت عليه خائنان و فتنهگران: خوارج، روياروى امام على(ع) مىايستادند و درحالىكه هزاران مؤمن به حضرت اقتدا كرده بودند، ضد او شعار مىدادند. حضرت در ابتدا اجازه نمىداد كسى متعرض آنها شود، اما وقتى كار آنها به خشونت و خيانت رسيد و به شمشير دست بردند و ضد امام على(ع) اقدام عملى كردند،حضرت بهشدت با آنان مقابله كرد و جنگ نهروان برپا شد. تنها در اين جنگ بود كه حضرت پس از غلبه بر دشمن، آشكارا بدان مباهات كرد و فرمود:
«ايّها الناس! فانّي فقأت عين الفتنة...» 2؛ «اى مردم! من چشم فتنه را از حدقه بيرون آوردم»؛
9. خشونت با رهبران كفر و ظلم براى ريشهكنى ظلم و ظلمت، آنگونه كه خداوند