15
ديباچه
إِنَّ هٰذِهِ أُمَّتُكُمْ أُمَّةً وٰاحِدَةً وَ أَنَا رَبُّكُمْ فَاعْبُدُونِ (انبياء: 92)
بازگشت دوباره مسلمانان به آموزههاى اسلام و رويگردانى از فرهنگهاى بيگانه شرق و غرب، از پديدههاى مبارك در صحنه سياسى معاصر جهان اسلام است. اما خطرى كه اين پديده را تهديد مىكند، خطر افراطگرايى و خشونت است كه در ساحت عقيدتى با استفاده از اختلافات جزئى مسلمانان در برخى فروع، در پى ايجاد اختلاف و تنش بين مسلمانان، و مانع بازگشت عزت و اقتدار به دنياى آنان است. صحنهگردانان اين نوع گرايش كه به جريانهاى تكفيرى جهادى و وهابى شهرهاند، شاخصه اساسى و مشتركشان، تكفير مسلمانان، و جواز قتل و ترور آنان است. آنان كه مدعى پيروى از سلفاند، با بهانهقراردادن برخى اختلافنظرها، مسلمانان ديگر را تكفير مىكنند و به جواز قتلشان فتوا مىدهند. آنان وحدت و همدلى مسلمانان را در برابر دشمنان هدف قرار دادهاند؛ همان چيزى كه خداوند بدان فراخوانده، و فرموده است: وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللّٰهِ جَمِيعاً وَ لاٰ تَفَرَّقُوا ؛ (آل عمران: 103) «و همگى به ريسمان خدا (قرآن و اسلام، و هرگونه وسيله وحدت)، چنگ زنيد و پراكنده نشويد!»
آنچه محقق ارجمند، جناب آقاى على اصغر رضوانى، در اين گاهنامه فراهم