138«جبت» و «طاغوت» (بت و بتپرستان) ايمان مىآورند و درباره كافران مىگويند: آنها، از كسانى كه ايمان آوردهاند، هدايتيافتهترند؟!
ازاينرو پيامبر اسلام(ص) مصلحت را بر آن ديدند كه آنان را از مدينه بيرون نمايند.
اينكه مارگوليوث مىپندارد كه پيامبر(ص) بر اهل قلعه خيبر جنايت كرده است، صحيح به نظر نمىرسد؛ زيرا قصه اينگونه نبوده است. بلكه خيبر، قلعهاى جنگى براى يهود بود كه اهالى آن در صدد نقشه ضد مسلمانان بودند؛ زيرا از اين خوف داشتند كه مبتلا به مصيبت يهود مدينه شوند. بنابراين با قبيله قطفان همپيمان شدند تا بر مدينه هجوم آورند. پيامبر(ص) از قصد آنان آگاه شد و لشكرى را به سوى آنان فرستاد تا شوكت آنها را بشكند و از ناحيه آنان در امان شود. 1
مستشرق «مونتگمرى وات» مىگويد:
يهود خيبر و بهخصوص رؤساى قبيله بنىنضير كه پيامبر(ص) آنان را از مدينه كوچ داده بود، هميشه كينه محمد را در دل داشتند. آنان كسانى بودند كه در وادارنمودن قبايل عرب همجوار بر كشيدن اسلحه بر جان مسلمانان و جنگ با آنان موفق شده بودند، و در اين رابطه اموال زيادى به آنان دادند و اين سبب اصلى در توجه محمد به سوى خيبر با لشكريانش بود. 2
با وجود آنكه پيامبر(ص) خيبر را با جنگ تلخى فتح كرد، ولى اموالشان را به آنها داد تا كار كنند و بين خودشان و مسلمانان تنصيف نمايند؛ ازاينرو عبدالله بنعمر نقل كرده است:
اعطى رسول الله(ص) خيبر اليهود ان يعملوها ويزرعوها ولهم شطر مايخرج منها. 3
رسول خدا(ص) خيبر را به يهود داد تا در آن كار و زراعت نمايند و از آنچه برداشت مىكنند، بخشى براى خودشان باشد.