129قول نخست: وجوب كشتن اسير مشرك در هر حال و عدم جواز فديهدادن همراه با منت گذاشتن؛
قول دوم: وجوب كشتن اسير مشرك و اهل كتاب در هر حال و عدم جواز فديهدادن همراه با منت گذاشتن؛
قول سوم: فديهدادن همراه با منت گذاشتن بر اسير و عدم جواز قتل او؛
قول چهارم: جواز فديهدادن همراه با منت گذاشتن پس از ريختن خون آنان و قتل با شمشير؛
قول پنجم: مخيربودن امام نايب درباره اسرا، بين قتل يا منتگذاشتن يا فديه دادن يا برده نمودن.
او درباره قول پنجم مىگويد: «اين قول مالك و شافعى و احمد و جمهور علماست، و دليل نيز مساعد آن بوده است و با ديگر اقوال و ادله در تعارض نيست». 1
اشكالات عمومى بر شبهات طرفداران ترور
اشكالاتى عمومى متوجه اين حكم است:
1. معلوم نيست شخص اسير فردى از مسلمانان را كشته باشد، پس چرا بايد سر او را از بدن جدا كرد؟ خداوند متعال مىفرمايد: (وَ لاٰ تَزِرُ وٰازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرىٰ) ؛ «و هيچ گنهكارى گناه ديگرى را متحمل نمىشود»؛ (انعام:164)
2. سربريدن اسير در حكم مثلهكردن اوست، درحالىكه رسول خدا(ص) از آن نهى كرده است؛
3. سربريدن اسير به سبب دلالت بر غلظت و بىرحمى به انسان، مىتواند چهره