5413. عبد العزيز بن باز مى‌گويد: «امّا مردان: براى آنان زيارت قبور و زيارت قبر پيامبر صلى الله عليه و سلم و دو صاحبش مستحب است، البتّه بدون شدّ رحال و قصد حركت براى زيارت؛ زيرا پيامبر صلى الله عليه و سلم فرمود: «قبور را زيارت كنيد به جهت آن كه شما را به ياد آخرت مى‌اندازد»، ولى قصد حركت براى زيارت قبور، جايز نيست». 1
دلايل وهابيان بر حرمت زيارت قبور
ابن تيميه احاديثى را كه برخلاف نظرات و معتقدات وى مى‌باشد، تضعيف و تخطئه مى‌كند؛ همان طور كه حديث:
«مَن حَجَّ فَزارَ قَبرى بَعدَ موتى، كان كَمَن زارنى فى حياتى»؛ هر كس پس از رحلت من حج بگزارد، آن گاه قبر مرا زيارت كند، همانند كسى است كه مرا در زمان حيات زيارت كرده است را نادرست دانسته و گفته است كه حفص بن سليمان، راوى حديث مزبور، مؤمن نيست. همچنين حديث
«من حَجَّ ولم يزُرنى فقد جفانى»؛ هر كس حج بگزارد و مرا زيارت نكند به من ظلم كرده است و نيز حديث
«مَن زارَ قبرى وَجَبَت لَه شَفاعتى»؛ هر كس قبر مرا زيارت كند، شفاعت من از او واجب است راويان اين دو حديث را تخطئه كرده است. 2
ابن تيميه در مورد ديگرى چنين مى‌گويد: هر كه معتقد باشد كه وجود پيغمبر صلى الله عليه و آله بعد از وفات، مانند وجود او در زمان حيات است، غلط مرتكب شده است. 3 اين در حالى است كه او در ضمن فتاواى خود، گفته است كه مردگان در قبر سخن مى‌گويند و سخن ديگران را مى‌شنوند و در قبر، مورد سؤال و جواب قرار مى‌گيرند. 4 امّا با اين حال، احاديث مربوط به زيارت پيغمبر صلى الله عليه و آله را مجعول دانسته و گفته است: اگر كسى معتقد باشد كه وجود آن حضرت، بعد از وفات مانند وجود او در زمان حيات است، غلط بزرگى مرتكب شده است.