513نوعى احترام به آن حضرت است، از شعاير الهى جايز و نيكو است، چرا كه اين عمل بر خلاف ميل دشمنان و مخالفان است.
علامه مولى مهدى نراقى در كتاب جامع السعادات پيرامون زيارت مى‌فرمايد:
بدان كه نفوس قومى و قدسى، به‌خصوص نفوس پيغمبران و امامان عليهم السلام چون از بدن‌هاى شريف خود رحلت نمودند و از آنها مجرد گشتند، و به عالم تجرد بالا رفتند، و نهايت احاطه و استيلا بر اين عالم حاصل كردند، امور اين عالم در نزد ايشان ظاهر و منكشف مى‌گردد، و ايشان را توانايى و امكان تأثير و تصرف در مواد اين جهان خواهد بود، پس هر كه به جهت زيارت ايشان نزد قبورشان حاضر شود، بر او آگاهى و اطلاع دارند، به‌خصوص كه مقابرشان محضر ارواح مقدس و والاى ايشان و جايگاه حضور اشباح برزخى و نورانى ايشان است، پس در آن‌جا حاضرند. چنان‌كه قرآن مى‌فرمايد: «بَلْ أَحْيٰاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ». 1 بلكه زنده‌اند و نزد پروردگارشان روزى داده مى‌شوند.
و به آنچه خداوند از فضل و كرم خود به ايشان داده است شادمانند، پس به زايران قبور خود و حاضران آرامگاه خويش علم و اطلاع تام دارند، و سؤال و توسل و تضرع و درخواست شفاعت را مى‌شنوند، و نسيم الطاف ايشان بر آنان مى‌وزد، و تراوش‌هاى انوارشان بر آنان فرو مى‌ريزد، و از خدا در روا شدن حاجات و برآمدن مطالب و آمرزش گناهان و برطرف شدن گرفتارى و اندوهشان شفاعت مى‌كنند. اين است راز اين‌كه زيارت پيغمبر و ائمه عليهم السلام مستحب مؤكد است.
علاوه بر اين‌كه زيارت نمودن ايشان، پيوند با آنها و نيكى در حق ايشان و اجابت آنان است، و باعث سرور ايشان و تجديد عهد ولايت و احياى امر و بلند آوازه كردن كلمۀ ايشان و سركوب ساختن دشمنانشان است و پوشيده نيست كه هر يك از اين امور ثواب بسيار دارد.
چگونه زيارت ايشان بهترين مايۀ تقرب و شريف‌ترين طاعات نباشد، و حال