499نقل سخن عالمان فوق، از گنجايش اين نوشته و حوصلۀ خوانندگان بيرون است و لذا نمونه‌وار، به سخنان برخى از آنان اكتفا مى‌كنيم:
1. ابوعبداللّٰه حليمى جرجانى شافعى (م 403) پس از آن كه دربارۀ تعظيم و تكريم پيامبر اسلام سخن مى‌گويد، يادآور مى‌شود كه در اين زمان تعظيم او، زيارت مرقد شريف اوست. 1
2. ابوالحسن ماوردى (م 450) مى‌نويسد: راهنماى حج پس از پايان مراسم، كاروان را به راه مدينه سوق دهد تا زايران ميان دو زيارت: زيارت خانۀ خدا و زيارت قبر رسول خدا، جمع كنند. و از اين طريق احترام پيامبر صلى الله عليه و آله را رعايت كرده و حقوق اطاعت او را ادا كنند. زيارت قبر پيامبر، جزء فريضۀ حج نيست، اما از مستحبات به شمار مى‌رود. 2
3. غزالى (م 505) دربارۀ زيارت قبر پيامبر به صورت گسترده سخن گفته و آداب زيارت را نيز بيان كرده است. او مى‌گويد: پيامبر فرموده است: زيارت من در حال ممات، به سان زيارت من در حال حيات است، و هر كس قدرت جسمانى و مالى داشته باشد و مرا زيارت نكند، بر من جفا كرده است.
غزالى مى‌افزايد: كسى كه قصد زيارت پيامبر كند، بايستى در راه بر او درود بفرستد و آن‌گاه كه چشمش به ديوارها و درختان مدينه افتاد بگويد: «اللّهم هذا حرم رسولك فاجعله لى وقاية من النار، و أماناً من العذاب و سوء الحساب»؛ خدايا اين حرم رسول تو است، آن را براى من سپرى از آتش و امانى از عذاب و بدى حساب قرار بده. غزالى سپس آداب زيارت پيامبر و كيفيت آن را يادآور شده و مى‌نويسد: «زاير قبر پيامبر بعداً به سرزمين بقيع برود و قبر حسن بن على را زيارت كند و در مسجد فاطمه نماز بگزارد...». 3