474زيارت در قالب نمادهاى جامعه شناختى، بيان كنندۀ معانى‌اى هستند كه مورد قبول جامعه باشند؛ زيارت به عنوان نماد جمعى و دينى براى بيان ارزش‌ها و باورهاى مذهبى يك گروه به عنوان يك كل به حساب مى‌آيند. اين پديده به عنوان عنصر دينى در فرهنگ هر جامعه‌اى به صورت امر اجتماعى كاركردهايى به همراه دارد، اين كاركردها در قالب انسان‌شناسى و جامعه‌شناسى دينى قابل تحقيق و بررسى است.
زيارت به عنوان مجموعه‌اى از فرهنگ معنوى در جامعه، داراى نمادها و نشانه‌هاى اخلاقى و اجتماعى است؛ بايد اين نشانه‌ها را در متون و مناسك زيارتى تحليل و تفسير نمود.
از بعد انسان‌شناسى، فرايند دينى زيارت علاوه بر امر اجتماعى و قدسى، امرى است كه داراى مناسك و اعمال مى‌باشد. زيارت در واقع در حوزۀ مناسك مربوط به رابطۀ انسان با خدا قرار دارد. در اين رابطه زيارت در حوزۀ نيايش قابل بررسى است؛ در واقع مناسك زيارتى به صورت كلامى و عملى، نوعى رابطه را با نظم دينى برقرار مى‌كنند. از بعد ديگر در انديشۀ انسان‌شناسى زيارت در قالب برداشت‌ها و نگرش‌هاى افراد مى‌تواند مورد مطالعه قرار گيرد؛ از سوى ديگر بررسى احساسات درونى در هنگام زيارت براى بيان كردن قابل بررسى است.