462جهت ارزيابى اعمال ديگران نيز مورد استفاده قرار مى‌گيرند. «در بررسى ارزش اجتماعى سه عنصر بايد مدنظر باشد: 1. خود " شىء" يك ارزش باشد، 2. "توانايى" شىء در تأمين نيازهاى اجتماعى، 3. "ارزيابى" كه در ذهن اشخاص از اين شىء و از توانايى‌اش در تأمين نياز مى‌شود». 1 زيارت به عنوان يك پديدۀ جامعه‌شناختى در هر ساختار فرهنگ دينى پديدهاى مطلوب و سودمند براى افراد در جهت ابراز احساسات عاطفى، آرامش، اميد، رضايت خاطر و لذت بردن به‌كار مى‌رود. در واقع زيارت يك ارزش دينى و شىء مهم است كه در جهت تقويت دين‌باورى و انسجام اجتماعى به كار مى‌رود. و از نظر اخلاقى ريشه در احترام به مقدسات و اعتقادات را به همراه دارد.
زيارت جزء ارزش‌ها و معيارهايى است كه به فرهنگ دينى معنا مى‌بخشد؛ اين ارزش اجتماعى - دينى در ميان تمام افراد مؤمن و معتقد به خدا مشترك مى‌باشد، اكثر افراد جامعه در بارۀ اهميت آن به توافق رسيده‌اند؛ اين توافق به نوعى وفاق اجتماعى به حساب مى‌آيد. از سوى ديگر زيارت به عنوان ارزش اجتماعى يك نوع قضاوت جمعى‌است؛ به اين معنا كه ارزيابى جمع كثيرى از افراد مؤمن و معتقد به دين، به پديدۀ زيارت و خواندن زيارت احترام مى‌گذارند. از منظر ديگر زيارت يك نوع ارزش اجتماعى است كه همراه با عواطف و احساسات است؛ و افراد مؤمن و دين باور به حفظ و صيانت از اين پديده مى‌پردازند؛ به عنوان مثال در طى 1430 سال كه از ظهور اسلام مى‌گذرد، در جامعۀ اسلامى هنوز مناسك و آداب زيارت اماكن مقدس حفظ گرديده است.
منبع ارزش‌گذارى اجتماعى پديدۀ زيارت، انسان‌هاى جامعه هستند؛ در جامعۀ اسلامى، خصوصاً در بين امت شيعه، مكان‌هاى مقدس كه مرتبط با خداوند، پيامبر و خاندانش باشد از اهميت والايى براى احترام و مناسك زيارتى بر خوردار است؛ شأن