421است كه آنها حكمى كه اختصاص به زنان دارد در مورد مردها نيز جارى كرده‌اند. ثانياً حديثى كه صفحۀ قبل نقل شد دلالت بر نسخ اين حكم دارد. ثالثاً اين حديث سند صحيح و قابل اعتماد ندارد.

ز : عن رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله :

«مَنْ زارنى بَعدَ وفاتى فكأنّما زارنى فى حياتى» ¹ يعنى هر كس من را پس از وفاتم زيارت كند، گويا در زمان حياتم زيارت كرده است.

ح : عن رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله :

«مَنْ وَجَدَ سعةً ولم يَفد إلىّ فقد جفانى» ² هركس توانايى مالى داشته باشد و به زيارت من نيايد به من جفا نموده است.

ط : عن رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله :

«مَنْ جاءنى زائراً لا يَهُمّه إلاّ زيارتى كان حقّاً على اللّٰه سبحانه أن أكونَ له شفيعاً» ³يعنى هر كس به زيارت من آيد و هيچ قصدى غير از زيارت من نداشته باشد، بر خداى سبحان سزاوار است كه من در روز قيامت شفيع او باشم.

مسلم نيز فقط احاديث جواز زيارت قبور را نقل كرده است. ⁴ نووى در شرح صحيح مسلم پس از نقل حديثى كه بر جواز زيارت قبور دلالت مى‌نمايد، گويد: «اين حديث در روايت ابو العلاء بن ماهان مغربى و نيز در آخر كتاب الجنائز و بسيارى از اصول موجود است. و نيز ابو داود در سنن خود و نسايى و ابن ماجه آن را نقل كرده‌اند و اينان ثقه هستند، پس اين حديث صحيح مى‌باشد». وى پس از نقل حديث ديگرى گويد: «اين حديث صراحت دارد در اين‌كه نهى مردها از زيارت قبور نسخ شده است، بلكه اجماع داريم بر اين‌كه زيارت قبور براى مردها سنّت است و اما زيارت قبور براى زنان اختلافى است، برخى آن را حرام مى‌دانند و برخى آن را مكروه و بعضى مباح مى‌دانند». ⁵

ابن حزم زيارت قبور را مستحب و بلكه يك بار را واجب مى‌داند و گويد: زن و