384نبايد زيارت، تنها يك عمل تكرارى و بى‌روح باشد. زاير نبايد به ظواهر و شكل‌ها و ساختمان‌ها و در و ديوار و نور و رواق بنگرد و از عظمت معنويت معصومينى كه در اين زيارتگاه‌ها آرميده‌اند، غافل شود. زيارتگاه‌ها، بايد محيطى پاك، معنوى، يادآور صداقت و كمال، بازدارنده از گناه‌ها و رذايل و زنده كنندۀ ارزش‌هاى اسلامى باشد. اين‌جاست كه انسان از راه زيارت، به خدا نزديك مى‌شود، چرا كه با نيتى خالص، «ولى خدا» را زيارت كرده است.
زمينه‌ساز اين قرب، «معرفت» است. هر چه ميزان خداشناسى، پيغمبرشناسى و ولى‌شناسى ما بيشتر باشد، به همان اندازه، نصيب ما از بركات اين قبور نورانى و مزارهاى متبرك بيشتر خواهد شد.