293مجموعه‌اى از هتل‌ها، مسافرخانه‌ها، خانه‌هاى اجاره‌اى، چادرها، حسينيه‌ها، زايرسراها و نظاير آن‌كه هزاران نفر را به يكديگر مربوط مى‌سازد.
7. دسته‌اى از افراد كه به تأمين پاركينگ براى اتومبيل زايران مشغولند.
8. گروهى كه براى زايران، قرآن و دعا و زيارتنامه چاپ مى‌كنند و دسته‌اى كه آنها را به فروش مى‌رسانند.
9. دسته‌اى كه براى زايران سوغات تدارك مى‌بينند؛ آنهايى كه مهر و تسبيح و نبات و نقل و نخود و كشمش و پرچم و انگشتر و عطر توليد مى‌كنند و كسانى كه آنها را به فروش مى‌رسانند.
10. دسته‌اى كه به امر بيمارى و ناخوشى زايران مى‌پردازند و بيمارستان و درمانگاه و داروخانه را سرپا نگه مى‌دارند.
11. گروهى كه براى پركردن ساعات خالى زايران و سرگرمى آنها، كارهايى را در نظر مى‌گيرند و اماكن و برنامه‌هاى تفريحى، موزه‌ها، نمايشگاه‌ها و امثال آن را مى‌چرخانند.
12. دسته‌اى كه وسايل سفر را مهيا مى‌كنند و به امر اياب و ذهاب و جابه‌جايى زايران از اطراف و اكناف كشور و گاه بيرون از كشور در سطحى بين‌المللى اشتغال دارند. انواع وسايل نقليه (اتوبوس، قطار، هواپيما، اتومبيل شخصى) و درصد افرادى كه از آنها استفاده مى‌كنند نيز مورد ملاحظه قرار مى‌گيرند.
و ده‌ها مورد كارهايى از اين قبيل. پس ملاحظه مى‌كنيد كه شبكۀ بسيار وسيع و گسترده‌اى از عمل جمعى و تعامل گروهى در شكل‌گيرى پديدۀ «زيارت» وارد عرصه مى‌شوند كه ذهن خلاق و چشم تيزبين جامعه‌شناس بايد به دقت آنها را ملاحظه و محاسبه نمايد تا بتواند شناخت دقيق و جامعى از آن به دست آورد. با اين حساب، مى‌توان حدس زد كه اگر به طور مثال، سالانه سه ميليون نفر به زيارت مشهدالرضا عليه السلام مى‌روند، احتمالا سى ميليون انسان به نحوى از انحا در شكل‌گيرى اين امر دخيل