255عبدالعزيز بن عبداللّٰه بن باز مفتى عام عربستان سعودى و رئيس كبار علماء و رئيس دايرۀ بحثهاى علمى و فتوى شرعى. 1
سؤالهاى اساسى در سنت رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله
اينك در اين قسمت چند سؤال اساسى مطرح است:
1. از زمان رحلت پيامبر صلى الله عليه و آله تا سال 96 هجرى (حدود 86 سال) طبق دستور حكام، نقل هرگونه حديث و روايت تحت هر عنوان ممنوع اعلام شد. يعنى نوشتن حديث و بيان آن جرم بود و حتى كسانى در اين ميان محاكمه و تنبيه شدند كه مراجعه به كتب مرجع اهل سنت هم اين مهم را تأكيد مىكند.
2. تنها گروهى كه حفظ و نقل و نوشتن روايات رسول اللّٰه را تأكيد داشتند و عمل كردند، شيعيان بودند. معروفترين آنها مصحف على عليه السلام در موضوع جمع آورى قرآن بود كه تمام مطالب نقل شده از پيامبر صلى الله عليه و آله را در خود داشت، اما به دلايلى از جامعه حذف شد و به اعتقاد شيعه، نسل به نسل بين امامان تاكنون حفظ شده است.
3. انحرافهاى زيادى از سنت رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله در اهل سنت رواج دارد كه در محل خود مطالعه و بررسى مىشود.
4. در سنت رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله فقط سنت ايشان ملاك عمل است و خلفاى راشدين، حق قانون گذارى نداشتهاند. لذا استناد به عمل آنها در تدوين قوانين جفاى به پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله است.
5 . شيعه شاخصى كلى دارد. هر قانونى كه خلاف قرآن و سنت پيامبر صلى الله عليه و آله باشد محكوم است و قابل اجرا نيست. اين مهم جامعۀ اسلامى را از هرگونه انحراف محفوظ مىدارد.
6. اگر حديث و روايتى از امامان شيعه مطرح مىشود، در بررسى سلسله راويان سند همان امام تأكيد كردهاند كه با واسطه از پدرانشان كه در صداقت و راست گويى