21به خدا دعوت داشتى، اگر هنگام استغاثه و كمك طلبى تو، نتوانستم شما را با بدن و زبانم كمك كنم، هر آينه قلب، گوش و چشمم شما را اجابت كرده است. منزه است خداى ما و وعدۀ خداى ما هر آينه محقق است.
البته اين اعتراف و تصديق به همراهى و تبعيت، شايستگى همراهى با آنان را نيز افزون مىگرداند؛ از اين رو در نوع زيارتنامهها آرزوى مصاحبت آمده است:
«يا ليتنى كنت معكم فأفوز فوزاً عظيماً»؛ 1 اى كاش با شما بودم و به رستگارى عظيمى نايل مىشدم. يا در زيارت حضرت امام حسين عليه السلام در شب عرفه آمده است:
«أسأل اللّٰه... أن يصلّى على محمّد وآل محمّد و أن يجعلنى معكم فى الدنيا و الآخرة»؛ 2 از خدا مىخواهم كه بر محمد صلى الله عليه و آله و آلش درود فرستد و مرا با شما در دنيا و آخرت همراه دارد. اين خصيصه در زيارت وداع و دعاى آن برجسته است و بر آن تأكيد شده است؛ زيرا يكى از خواستههاى جدى در زيارت وداع همين مصاحبت و همراهى است:
«... اللهم لاتجعله آخر العهد من زيارتى إياهم و أشركنى معهم فى صالح ما أعطيتهم على نصرتهم ابن نبيك و حجتك على خلقك و جهادهم معه»؛ 3 بارالها اين زيارت را آخرين عهد و زيارت من قرار مده و مرا با اين شهيدان در عطاى ولايت شريك گردان؛ عطايى كه به پاس يارى كردن فرزند رسولت و حجتت بر خلق و جهاد آن شهيدان همراه با او به آنها عطا كردهاى.
2. حل مشكلات علمى و اخلاقى و بيرون آمدن از ورطۀ ضلالت و جهالت، تنها در سايۀ ارتباط و اتصال علمى با آشنايان و عالمان حقيقى دين، يعنى اهل بيت عليهم السلام ممكن است و بدون ارتباط و سؤال از آنها نه علمى ايجاد مىشود ونه هدايتى ممكن است؛ از اين رو خداى سبحان به صورت صريح توصيه مىكند: «فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لاٰ تَعْلَمُونَ »؛ 4 پس اگر نمىدانيد از دانايان كتابهاى آسمانى جويا شويد. اين آيه