122زيارت عاشورا نيز شهرت فراوانى دارند. در كتابهايى چون كامل الزيارات ابن قولويه، مصباح المتهجد شيخ محمّد بن جعفر مشهدى، مهج الدعوات ابن طاووس، المزار الكبير شيخ محمّدبن بهايى، تحفة الزائر علامه مجلسى و نيز مصباح المنير و مفاتيح الجنان، متون زيارتى متعددى درج گرديده است. 1
زيارت در قرآن
در قرآن كريم دربارۀ اصحاب كهف مىخوانيم: «قٰالَ الَّذِينَ غَلَبُوا عَلىٰ أَمْرِهِمْ لَنَتَّخِذَنَّ عَلَيْهِمْ مَسْجِداً» 2 (آنان كه از رازشان آگاهى يافتند و ماجراى آنها را دليلى بر روز رستاخيز ديدند) گفتند: ما در كنار (مدفن) آنها مسجدى بنا مىكنيم (تا ياد و خاطرۀ آنان فراموش نگردد). اين موضوع نشان مىدهد كه ساختن عبادتگاه، مرقد و بارگاه به احترام بزرگان دين، نه تنها خلاف شرع نمىباشد - و آن چنان كه فرقۀ منحرف وهّابى حرام مىپندارند نيست - بلكه جايز و كار خوب و شايستهاى خواهد بود. اصولاً بناهاى ياد بود كه خاطرۀ افراد برجسته را احيا مىكند، يك نوع قدردانى از تلاش آنان و نيز تشويقى براى آيندگان است.
علامه طباطبايى ذيل آيۀ فوق حديثى را نقل كرده است كه ترجمۀ آن چنين مىباشد: «ملك گفت: سزاوار است اين جا مسجدى ساخته شود تا آن را زيارت كنيم.
از اين آيه و نيز روايت استفاده مىشود كه محل دفن افراد مؤمن و مُوحّد و مجاهدان در راه اعتلاى توحيد را مىتوان زيارت كرد و حتى بر مزارشان مسجدى بنا نمود كه در آن ذكر پروردگار گفته شود و سازندگان مسجد نيز خداپرست و عابد بودهاند». 3
در آيه ديگرى آمده است: «وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جٰاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّٰهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ