111 روزى كه برفتند حريفان پى هر كار

او خانه همى جويد و من صاحب خانه ¹

* * *

كى نوبت ما مى‌شود، اللّٰه داند

دست‌يابى به حقيقت يادشده كه كامل‌ترين مرتبۀ زيارت است، مشروط به پشت پا زدن به همۀ رذايل و روى آوردن به تمامى فضايل و نيز منوط به همگونى و همراهى فكر و خيال و قلب و زبان و عمل با آموزه‌هاى شريعت است: در اين‌جا سزاوار اشاره است كه خطيبان و عالمان مى‌بايست مسلمانان را به آداب درست زيارت، ارشاد و توجيه كنند و آنان را به آنچه در دنيا و آخرت سودشان مى‌بخشد يادآور شوند، تا زاير دريابد كه حضور در مزارِ شريف، وسيله‌اى براى يادكرد است و از عمل به شريعت و دين و سنت و تخلق به اخلاق، جدا نيست. ³

و اگر جز اين باشد، مردود و به خودخواهى و فريب، محكوم است: برو اين دام بر مرغ دگر نه كه عنقا را بلند است آشيانه

شهيد ثانى، دوازدهمين آداب زيارت را اين مى‌داند: زاير مى‌بايست پس از زيارت، بهتر از قبل باشد؛ زيرا اگر او به قبول دست رسانده باشد، بارهاى سنگين را به زمين گذاشته است. ⁴