165خود را سلام داد، اميرالمؤمنين(ع) برخاست و نماز ظهر خواند. يك نفر كه در كنار او نشسته بود گفت: يا أباالحسن! چهار ركعت خواندى و بعد از دو ركعت اول سلام نگفتى. اميرالمؤمنين(ع) به او گفت: اين چهار ركعت، شبيه چهار ركعت نافله است، و ديگر چيزى نگفت و آن مرد - به خدا سوگند- متوجه نشد كه اميرالمؤمنين(ع) چه مىگويد.
تقريب استدلال
در اين روايت صحيح، شركت حضرت امير(ع) در نماز جمعه و چهار ركعت نماز خواندن، ظهور در اين دارد كه نماز ظهر خود را گزاردهاند و اين خود بيانگر عدم صحت اقتداست.
اشكال
گرچه به نظر مىرسد آن چهار ركعت، نماز ظهر حضرت باشد، اينكه اين عمل حضرت كاشف از بطلان اقتدا باشد، صحيح به نظر نمىرسد. تعبير
«صَلَّى خَلْفَ فَاسِقٍ» ظهور در اقتداى حقيقى دارد؛ ولى امام(ع) چه بسا از روى استحباب بعد از نماز جمعه، نماز ظهر را خوانده باشند. بنابراين ملازمهاى بين خواندن چهار ركعت نماز بعد از نماز جمعه و بطلان اقتدا وجود ندارد.
روايت سوم: روايت عبيد بن زراره
محمّد بْنُ الْحَسَنِ بِإِسْنَادِهِ عنْ محمّد بْنُ عَلِيِّ بْنِ مَحْبُوبٍ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ زُرَارَةَ عَنْ أَبِيعَبْدِاللهِ(ع) قَالَ قُلْتُ إِنِّي أَدْخُلُ الْمَسْجِدَ وَ قَدْ صَلَّيْتُ فَأُصَلِّي مَعَهُمْ فَلَا أَحْتَسِبُ بِتِلْكَ الصَّلَاةِ قَالَ لَا بَأْسَ وَ اما أَنَا فَأُصَلِّي مَعَهُمْ وَ أُرِيهِمْ أَنِّي أَسْجُدُ وَ مَا أَسْجُد. 1
عبيد بن زراره مىگويد به امام صادق(ع) گفتم: درحالىكه نماز خود را خواندهام داخل مسجد مىشوم و با آنها نماز مىخوانم و آن نماز را به حساب نمىآورم.